Het lukt niet

“Het lukt niet, ik krijg hem er niet in”, lachte Babs.
“Je moet je benen ver uit elkaar doen”, riep Roelie.
Babs werd na herhaalde pogingen wanhopiger, “het gaat echt niet! Wat een teringding. Zo kan ik toch niet zwemmen?!”
Het duurde niet lang voor ik begreep dat het over tampons ging.
Babs was 12 en misschien nog wel maagd, zulke dingen wisten we niet echt van iedereen.
Ik haatte die rottige tampons ook en kreeg ze er eerst niet in, of met heel veel pijn, maar ik had van mijn voogdes een flesje glijmiddel gekregen, “dan is het niet zo droog en glijdt het makkelijker”, had ze gezegd.
Dus ging ik met het flesje naar de wc en gaf het aan Babs die meteen de deur weer op slot deed want de wc was te klein voor 3 personen.
“Whowwwww”, hijgde ze dankbaar achter de deur.
Ik kreeg het flesje niet terug want: “ik ben nog wel een hele week ongesteld.”
Het flesje kreeg ik nooit meer terug want na Babs kreeg Truus haar menstruatie en na Truus Gea, en na Gea Roelie en na Roelie … ik.
En toen was het flesje nergens meer te vinden.

Wat me altijd heeft verbaasd is dat er op geen bijsluiter staat dat je met een glijmiddel die dingen er prettiger in krijgt. Tegenwoordig hebben ze er een speciale coating omheen gedaan, dan gaat ie er makkelijker in, maar je krijgt hem er nauwelijks uit want de rand wordt te scherp.
De lappen van vroeger in plastic broekjes waren een zegen!
Maar ik zal wel weer de enige zijn die last heeft met nieuwe dingen.

Zouden het vrouwen zijn die tampons verder ontwikkelen?
Ja, dat zal wel, van vrouwen kun je van alles verwachten.